یادداشتی از شکوفه کشوری؛

بوی نامطبوع تهران؛ مطالبه‌ای جدی برای حکمرانی محیط‌زیستی پایتخت

به گزارش خبرنگاران گروه جامعه گزارش خبر، بوی نامطبوع در تهران دیگر یک رویداد مقطعی یا موضوعی صرفاً فصلی نیست؛ بلکه به یک چالش زیست‌محیطی، بهداشتی و مدیریتی در مقیاس کلان‌شهری تبدیل شده است. این پدیده که سال‌هاست در مقاطع مختلف زمانی زندگی شهروندان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، امروز نیازمند تصمیمات فرابخشی، اقدام فوری و پاسخگویی شفاف دستگاه‌های مسئول است.

بررسی‌های کارشناسی، مرکز دفن و پردازش پسماند آرادکوه، انتشار شیرابه‌های پسماند، فعالیت برخی واحدهای صنعتی، دامداری‌ها، کشتارگاه‌ها و صنایع مستقر در حریم جنوبی تهران را از مهم‌ترین کانون‌های بالقوه انتشار بوهای نامطبوع معرفی می‌کند. این منابع، علاوه بر آثار زیست‌محیطی، بر سلامت عمومی، کیفیت زندگی شهری و احساس رضایتمندی شهروندان از محیط زندگی خود تأثیر مستقیم دارند.

امروزه در شاخص‌های توسعه پایدار شهری، «کیفیت زیست شهری» یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های ارزیابی عملکرد مدیریت شهری و دستگاه‌های اجرایی محسوب می‌شود. هوای پاک، مدیریت علمی پسماند، کنترل آلاینده‌های محیطی و صیانت از حقوق شهروندی از ارکان اصلی حکمرانی مطلوب شهری هستند و نمی‌توان نسبت به تداوم انتشار بوهای آزاردهنده در پایتخت بی‌تفاوت بود.

از این‌رو انتظار می‌رود شهرداری تهران، سازمان حفاظت محیط‌زیست، وزارت بهداشت، وزارت کشور، شرکت‌های خدماتی و تمامی دستگاه‌های متولی با تشکیل کارگروه تخصصی مشترک، نسبت به شناسایی دقیق منشأ آلودگی‌های بو، پایش مستمر محیطی، کنترل شیرابه‌ها، به‌روزرسانی فناوری‌های پردازش پسماند، اعمال نظارت مؤثر بر صنایع آلاینده و انتشار گزارش‌های شفاف برای افکار عمومی اقدام کنند.

تهران به‌عنوان پایتخت جمهوری اسلامی ایران، نیازمند استانداردهای نوین مدیریت محیط‌زیست شهری است. رفع معضل بوی نامطبوع نه‌تنها یک ضرورت زیست‌محیطی، بلکه مطالبه‌ای عمومی در راستای ارتقای سلامت شهروندان، افزایش سرمایه اجتماعی و تحقق شهر پایدار است. امروز زمان آن رسیده است که این چالش مزمن با اراده‌ای جدی، مدیریت علمی و همکاری بین‌بخشی برای همیشه از سیمای زیست‌محیطی پایتخت حذف شود.